Już pod koniec XIX wieku duński lekarz Niels Ryberg Finsen prowadził badania nad wykorzystaniem skoncentrowanego promieniowania świetlnego w leczeniu chorób, szczególnie gruźlicy skóry. W 1903 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za wkład w leczenie chorób, zwłaszcza lupus vulgaris, za pomocą skoncentrowanego promieniowania świetlnego. I właśnie tutaj historia robi się naprawdę ciekawa.

Od światła do fotobiomodulacji

Dzisiaj wiemy, że nie każde światło działa tak samo. Znaczenie mają m.in. długość fali, dawka, czas ekspozycji oraz rodzaj tkanki. Współczesna nauka bada zjawisko określane jako fotobiomodulacja (PBM), czyli wykorzystanie określonych zakresów światła do wpływania na procesy biologiczne zachodzące w komórkach.

Jednym z ważnych obszarów badań są mitochondria, struktury odpowiedzialne m.in. za produkcję energii komórkowej. Fotobiomodulację bada się dziś m.in. w kontekście gojenia tkanek, bólu, procesów zapalnych, regeneracji, skóry oraz wydolności organizmu.

I tu pojawia się pytanie…

Skoro od ponad 100 lat wiemy, że światło może oddziaływać na organizm, dlaczego nadal tak wiele osób kojarzy dbanie o zdrowie wyłącznie z tym, co można połknąć? Nie wszystko, co wpływa na nasze ciało, musi trafiać do żołądka. Słońce wpływa na rytm dobowy. Światło oddziałuje na nasze oczy i skórę.

Nowoczesna fotobiomodulacja nie wymyśliła światła na nowo. Nauczyliśmy się po prostu znacznie dokładniej badać jego oddziaływanie. Na tej stronie będę pokazywać Ci nie tylko technologię, z której sama korzystam, ale również badania, historię i mechanizmy, dzięki którym możesz sama wyrobić sobie zdanie.

Nie musisz wierzyć. Warto wiedzieć.

Źródła

Nobel 1903: Finsen PubMed: photobiomodulation PubMed: PBM + mitochondria

Treści mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej. Produkty nie służą do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.